Click for more products.
Δεν βρέθηκαν προϊόντα

Γιρλάντες χειρός

Γιρλάντες χειρός

Κομπολόι ονόμασε ο λαός τη γιρλάντα προσευχής των χριστιανών θρησκευόμενων. Αυτή η γιρλάντα αποτελείται από ένα μαύρο σκοινάκι κομποδεμένο 54 φορές ή όσες θέλει ο κάθε Χριστιανός. Οι άκρες της γιρλάντας αυτής καταλήγουν σε πλεγμένο σταυρό. Αυτή τη γιρλάντα ονόμασε ο λαός κομπολόι επειδή ο προσευχόμενος σε κάθε κόμπο λέγει προσευχή. Από τις λέξεις κόμπο λέγει προέκυψε το όνομα κομπολόγι – κομπολόι. Ξεκάθαρο είναι ότι το κομπολόι δεν έχει καμία σχέση με τη γιρλάντα που κρατάμε σήμερα η οποία ούτε σκοινάκι είναι ούτε κόμπους έχει ούτε μ΄αυτή κάνουμε προσευχές. Παρουσιάζει ενδιαφέρον να δούμε πώς φθάσαμε να λέμε κομπολόι μια γιρλάντα που δε είναι κομπολόι αλλά είναι: - ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ έτσι τα εξασκούμε και βελτιώνουμε την επιδεξιότητά μας. Δίνουμε διέξοδο σε εκνευρισμούς και σε αμηχανίες. - ΑΓΧΟΛΥΤΙΚΟ. Αφού το επαναλαμβανόμενο χάδι στις χάντρες και στη φούντα του λειτουργεί σαν αγχολυτικό χωρίς παρενέργειες. -ΦΑΡΜΑΚΟ. Επειδή οι χάντρες του όταν είναι από κεχριμπάρι ή φυσικούς κρυστάλλους εξισορροπούν τα ιόντα του οργανισμού μας και διώχνουν το στατικό ηλεκτρισμό . Κατά την άποψη των ψυχιάτρων το μασάζ των ακροδαχτύλων μας πάνω στις χάντρες, χαλαρώνει το...

Η γέννηση της γιρλάντας προσευχής

Οι άνθρωποι λατρεύουν τους θεούς τους. Μια μορφή λατρείας είναι και η προσευχή. Σχεδόν σε όλες τις θρησκείες οι πιστοί πιστεύουν ότι: ο αυστηρά συγκεκριμένος αριθμός προσευχών συμβάλλει θετικά στην απόφαση του θεού να ακούει τον άνθρωπο, να είναι αρωγός του, να του συγχωρεί τις αμαρτίες και να του χαρίζει την αιώνια ζωή. Για να μπορούν οι άνθρωποι να κάνουν ορισμένο αριθμό προσευχών χωρίς να τις μετράνε κατασκεύασαν ένα εργαλείο! Αυτό ήταν μία γιρλάντα από κουκούτσια ή άλλες χάντρες περασμένες σε ένα σκοινάκι.

Η Ινδική γιρλάντα Τσαπμάλα

Η παράδοση λέει ότι πριν από 2.500 εώς 2.800 χρόνια στην Βόρεια Ινδία ο μαθητής πνευματικού διδασκάλου δεν ήξερε να μετράει. Έπρεπε όμως να πει 108 προσευχές. Τότε ο δάσκαλος τρύπησε 108 κουκούτσια, τα πέρασε σε ένα σπάγκο, έδεσε κόμπο τις δύο άκρες κι έτσι γεννήθηκε το εργαλείο – γιρλάντα που κάνουμε ορισμένο αριθμό προσευχών χωρίς να τις μετρήσουμε. Μ’ αυτή τη γιρλάντα ο προσευχόμενος ακουμπώντας το κάθε κουκούτσι έλεγε και μία προσευχή. Όταν είχε ακουμπήσει από μια φορά όλα τα κουκούτσια είχε πει το σωστό αριθμό προσευχών χωρίς να τις μετρήσει. Αυτή η γιρλάντα θεωρείτε από τη λαογραφία ως το πρώτο εργαλείο μέτρησης ορισμένου αριθμού προσευχών. Τη γιρλάντα αυτή οι Ινδοί την λένε τσαπμάλα.

Αρχαιότητα και γιρλάντες προσευχής

Εμείς οι Έλληνες λαός του ήλιου, της θάλασσας, των βουνών, των πεδιάδων, των γεύσεων, των νησιών, των τεσσάρων εποχών, του έρωτα… του επίγειου παράδεισου τέλος πάντων, επηρεασμένοι από το περιβάλλον καταλήξαμε να είμαστε έξυπνοι, ανήσυχοι, δημιουργικοί, δυνατοί, πεισματάρηδες, περήφανοι, εγωιστές και ευαίσθητοι στις τέχνες. Τα χρόνια σκλαβιάς μας, που ξεπερνούν τα δύο χιλιάδες, μας διαμόρφωσαν σε μαχητές, ανυπότακτους, ήρωες αλλοτριωμένους, «ευέλικτους» και προδότες! Δεν προσκυνάμε αν δεν μας βάλουν το μαχαίρι στο λαιμό. Ακόμη όμως και τότε εμείς «ελισσόμαστε» και τελικά τη «βολεύουμε»! Τώρα, το πόσο ορθόδοξοι και ηθικοί είναι οι ελιγμοί ε ε ε … αυτό ας το αφήσουμε τώρα. Οι θεοί που λάτρεψαν οι Έλληνες ήταν ο Δίας ο ερωτιάρης, ο Διόνυσος της μέθης της κραιπάλης και των οργίων. Η Αφροδίτη της ομορφιάς και της έκστασης. ΟΙ Έλληνες με όλους τους θεούς τους είχαν δοσοληψίες και κάθε είδους αλισβερίσι μέχρι που συναντιόταν και σεξουαλικά. Ο Χριστιανισμός δεν άλλαξε τους Έλληνες ουσιαστικά, απλά τους «ανάγκασε» να μην εξωτερικεύουν αυτό που πράγματι είναι. και είναι λαός που δεν εκλιπαρεί, δεν προσκυνά οικειοθελώς. Γενικώς δεν προσεύχονται παρά μόνο στα δύσκολα, στα αδιέξοδα! Στα...

Το χριστιανικό κομπολόι

Το έτος 1.000 μ.Χ. περίπου, οι μοναχοί του Αγίου Όρους πήραν ένα μάλλινο μαύρο σκοινάκι το κομπόδεσαν 54 φορές και έπλεξαν τις άκρες δημιουργώντας έναν σταυρό. Έτσι δημιουργήθηκε μια γιρλάντα την οποία οι καλόγεροι ονόμασαν δεητικό στεφάνι της Παναγιάς. Κάποιοι κοσμικοί την είπαν κομποσκοίνι επειδή ήταν ένα σκοινάκι με κόμπους. Κάποιοι άλλοι την είπαν προσευχητάρι επειδή μ’ αυτή προσεύχονταν. Ακόμη την είπαν κομβολόγιον. Με την αλλαγή της γλώσσας μας το κομβολόγιο ειπώθηκε κομπολόγι και τελικά κομπολόι. Αυτό το όνομα προέκυψε επειδή ο προσευχόμενος κρατώντας στο χέρι του τη γιρλάντα αυτή, ακουμπώντας τον κάθε κόμβο λέγει προσευχή! Οι λέξεις κόμβο – λέγει έδωσαν το όνομα κομπολόι. Κομπολόι λοιπόν λέμε και είναι η γιρλάντα από μαύρο μάλλινο κομποδεμένο σκοινάκι που οι άκρες του καταλήγουν σε σταυρό! Ως γνωστό οι γιρλάντες προσευχής ασκούν ένα είδος μαγείας στους προσευχόμενους επειδή αυτοί πιστεύουν ότι έχουν το θεό αρωγό, προστάτη και σωτήρα από το θάνατο. Έτσι, αισθάνονται σωματική, ψυχική και πνευματική γαλήνη, ειρήνη, ευδαιμονία, ανάταση!

Τουρκικές γιρλάντες και κομπολόι

Το έτος 1453 μ.Χ. που μας υποδούλωσαν οι Τούρκοι, έφεραν μαζί τους γιρλάντα προσευχής. Την έλεγαν ντοουγιουμλού τεσμπίχ. Τις γιρλάντες αυτές τις κρατούσαν οι Τούρκοι στρατιώτες. Αυτές ήταν συνήθως με χάντρες από ευτελή υλικά. Οι γιρλάντες όμως των Τούρκων αξιωματούχων ήταν συνήθως από μεγάλες χάντρες και από καθαρό κεχριμπάρι. Πολλές φορές ήταν πλουμιστές, σωστά έργα τέχνης. Όσο πιο μεγάλες ήτανε οι χάντρες του κεχριμπαριού τόσο πιο μεγάλος ο πλούτος και το κύρος του αξιωματούχου. Τη γιρλάντα αυτή την έλεγαν απλά τεσμπίχ και όχι ντοουγιουμλού τεσμπίχ. Τη χρησιμοποιούσαν για χαλάρωση επειδή το ηλεκτρικό φορτίο του κεχριμπαριού χαλαρώνει το σώμα και το νευρικό σύστημα. Αυτή τη γιρλάντα την κρατούσαν κατά το ραχάτι τους με τα σερμπέτια, το ναργιλέ και τα χανουμάκια τους. Λειτουργούσε σ’ αυτούς βασικά σα σύμβολο πλούτου, σα σκήπτρο εξουσίας για επίδειξη και όχι σαν προσευχητάρι! Αυτές οι γιρλάντες είχαν μεγαλύτερο σκοινί από ότι χρειαζόταν το μήκος των χαντρών αν αυτές τις τοποθετήσουμε στη σειρά. Οι Πασάδες, οι Μπέηδες και άλλοι αξιωματούχοι Τούρκοι έριχναν επιδεικτικά τη μία χάντρα πάνω στην άλλη για να ακουστεί ο ιδιαίτερα γοητευτικός ήχος του κεχριμπαριού που τον ένοιωθαν ήχο...

Μπεγλέρι ή παίχτης

Όπως προαναφέρθηκε κάθε κοινωνική ομάδα και κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται τις γιρλάντες χειρός ανάλογα με την προσωπικότητά του και την χρησιμοποιεί αντίστοιχα. Όταν οι αργόσχολοι, ο υπόκοσμος και γενικά οι ανένταχτοι στην κοινωνία, συναντήθηκαν με το τεσμπίχι, επηρεάστηκαν από αυτό και εμπνεύστηκαν τη δική τους γιρλάντα. Πέρασαν 16 χάντρες σε ένα σκοινάκι, έδεσαν τις δύο άκρες και εκεί κρέμασε ο καθένας ό, τι ήθελε. Άλλος μία χάντρα, άλλος δύο ή ένα σταυρό ή κάποιο γούρι. Οι χάντρες ήταν από ευτελή υλικά. Τη γιρλάντα αυτή την στριφογυρνούσαν στο χέρι τους σαν έλικα αεροπλάνου. Άλλοτε αριστερόστροφα και άλλοτε δεξιόστροφα. Στην συνέχεια διέκοπταν τις περιστροφές και βροντοχτυπούσαν τις χάντρες μεταξύ τους. Αυτή τη γιρλάντα την ονόμασαν μπεγλέρι διότι το στριφογύρισμα το έκαναν με μάγκικη χειρονομία όπως οι «ταβλαδόροι» μπεγλεράνε (κουνάνε μέσα τη χούφτα τους) τα ζάρια. Είπαν και παίχτη αυτή τη γιρλάντα, διότι μ’ αυτήν έπαιζαν. Το όνομα παίχτης όμως παραμερίστηκε και επικράτησε το όνομα μπεγλέρι. Η νεολαία του ’80 έφτιαξε και αυτή το δικό της αντικείμενο με το οποίο απασχολούσε τα χέρια της και όχι μόνο. Ήταν ένα σκοινάκι 15 εκατοστών περίπου, όπου σ’ αυτό είχαν περάσει δύο...

Από το κομπολόι στο εύχαντρον

Όταν απελευθερωθήκαμε από τους Τούρκους ανασκουμπωθήκαμε για την αναγέννησή μας. Τα «κομπολόγια» μπήκαν στο συρτάρι των αναμνήσεων και της λήθης. Παρέμειναν μόνο στα χέρια των αργόσχολων και του υπόκοσμου στριφογυριζόμενα αφήνοντας ήχους από το βροντοχτύπημα των χαντρών για να μας θυμίζουν ότι υπάρχουν πάντοτε άνθρωποι και άνθρωποι όπως κομπολόγια και κομπολόγια. Στις μέρες μας οι άνθρωποι ανταγωνίζονται εξαντλητικά, είναι στρεσαρισμένοι, αγχωμένοι, πίνουν ψυχοφάρμακα ποτά τσιγάρα, επιδεικνύονται και «τρέχουν σαν τρελοί». Τα προβλήματα αυτά τους ωθούν στην αναζήτηση τρόπου αντιμετώπισής αυτών που τους βασανίζουν και έτσι ανατρέχουν στις γιρλάντες - «κομπολόγια» που χαλαρώνουν, που θεραπεύουν, που αφυπνίζουν τη δημιουργική φαντασία. Γι’ αυτό, οι γιρλάντες – «κομπολόγια» επανεμφανίστηκαν σαν καλές νεράιδες που με μαγική δύναμη γοητεύουν όλο και περισσότερους ανθρώπους κάθε φύλου, τάξης και εθνικότητας. Τώρα λοιπόν που το τοπίο γύρω από τις γιρλάντες ξεκαθάρισε και βεβαιωθήκαμε ότι η νέα γιρλάντα που φτιάξαμε κατά την Τουρκοκρατία και κρατάμε αρκετοί πάλι σήμερα δεν είναι κομπολόι και είναι λάθος να την λέμε έτσι, τώρα λοιπόν ζητάω την άδεια από όλους σας, να δώσω ένα όνομα σ΄...

Ρυθμίσεις

Κοινοποίηση

Μενού

Δημιουργήστε έναν λογαριασμό για να μπορείτε να αποθηκεύεται τα αγαπημένα σας.

Συνδεθείτε

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό για να αποθηκεύσετε τις wishlist σας.

Συνδεθείτε